Ja hoor, alles gaat prima
Inge is 26 jaar en kiest ervoor om online af te spreken met vrienden. Ze werkt met mensen, heeft niet veel familie en “life” afspreken met vrienden voelt als te veel moeite. Ze zorgt goed voor zichzelf want ze eet gezond en gaat 4 maal per week naar de sportschool. Hier draagt ze een koptelefoon zodat niemand haar zal aanspreken.
Soms lijkt naar binnen keren een veilige en fijne oplossing in plaats van een leven waarin verbinding met anderen meer centraal staat.
Wanneer zelfstandig zijn langzaam hetzelfde wordt als niemand nodig hebben.
Je redt jezelf. Je functioneert goed. Je bent er voor anderen. Je zorgt voor je lichaam en je werk loopt prima.
Maar wie kent jou eigenlijk echt?
In mijn coaching oordeel ik niet over wat je doet, maar kunnen we wel onderzoeken waarom. Welke keuzes komen voort uit wat werkelijk bij je past en welke zijn misschien ontstaan vanuit bescherming, gewoonte of eerdere ervaringen?
Want goed voor jezelf zorgen betekent soms niet nóg beter leren jezelf te redden, maar onderzoeken wie je kunt toelaten.
“Als jij morgen zou besluiten dat je meer verbinding in je leven wilt, heb je dan het gevoel dat je dat kunt?”